była piękna jak kamień

alabaster

z zielonymi żyłkami

tętniącymi uśpioną krwią



pół setki bogów

na obłoku

klaskało w ręce

gdy szła

chwiejąc się w biodrach



i nawet nie głowa

nie

i nie usta

nabrzmiały południa owoc

piersi - właśnie

piersi miała takie

że tylko stać

i wyć z zachwytu do chmur



były jak bratnie księżyce

odkradzione niebu Saturna

owalne - uniesione w górę



a Hefajstos który w kuźni koniom

kopyta kuł

skarżył się że go zdradza

dureń